BLIZNY WYPUKŁE (PRZEROSTOWE I KELOIDY) – JAK USUNĄĆ

Dziś przedstawię efekty usuwania blizny wypukłej. Pisałem już o tym wcześniej, ale teraz mogę omówić temat dokładniej, ponieważ mogę pokazać, jak blizna wygląda po kolejnych zabiegach.

W grupie blizn wypukłych, czyli wystających ponad powierzchnię skóry, wyróżniamy blizny przerostowe i keloidy.

W przypadku blizn przerostowych występuje nadmiar kolagenu, który wypycha skórę na zewnątrz. Są one często czerwone i potrafią takie pozostać przez lata. Jedna z moich pacjentek ma wypukłą, czerwoną bliznę po szczepieniu na odrę, wykonanym w dzieciństwie. Blizna przerostowa ma zwykle taki sam rozmiar jak uraz, wskutek którego powstała.

Inaczej jest z keloidami – tutaj blizna jest znacznie większa niż sam uraz i może rosnąć jeszcze długo po zagojeniu rany.

Kiedy powstają blizny wypukłe

Częstą ich przyczyną jest nieprawidłowe gojenie się ran.

Im dłużej goi się rana, tym większe ryzyko powstania blizny wypukłej.

Co ciekawe, niektóre okolice ciała są szczególnie predysponowane do powstawania tego typu blizn. Są to okolice obojczyków, górna część pleców oraz twarz w okolicy uszu. Częściej niż keloidy występują tam blizny przerostowe. Nie wiadomo dokładnie, z czego to wynika. Można też mieć genetyczne predyspozycje do tego, że po każdej ranie pozostaje blizna wypukła.

Kolejną przyczyną są inwazyjne zabiegi chirurgiczne. Zwłaszcza po cięciach nożem elektrochirurgicznym blizny powstają częściej i bywają bardziej rozległe niż po zwykłym cięciu skalpelem. Dzieje się tak dlatego, że taki nóż nie tylko przecina skórę, ale również bardzo mocno ją uszkadza na granicy cięcia. W czasie operacji jest to wygodne, bo dochodzi do koagulacji tkanek i zatrzymania krwawienia, ale później skutkuje dłuższym gojeniem. Organizm musi usunąć uszkodzoną tkankę i zastąpić ją nową, zdrową, a to trwa znacznie dłużej niż przy zwykłej ranie.

Zobacz też: Blizny – rodzaje i postępowanie ze świeżą blizną

Jak nie dopuścić do powstania blizn wypukłych

Proces gojenia i naprawy skóry po urazie wbrew pozorom nie trwa 1–2 tygodnie, czyli do momentu odpadnięcia strupków, ale nawet do 24 miesięcy. W tym czasie, po 1–2 miesiącach od zagojenia się rany, blizna często robi się lekko wypukła i stwardniała. Nie oznacza to jeszcze powstania trwałej blizny wypukłej. Zwykle po kolejnych 2–3 miesiącach tkanka wraca do normy, mięknie, a wypukłość zanika.

Nie zawsze jednak tak się dzieje. Czasem wypukłość pozostaje i wtedy mamy do czynienia z blizną wypukłą. Są one bardzo trudne do leczenia, dlatego najlepiej nie dopuścić do ich powstania.

Przede wszystkim trzeba dbać o szybkie i prawidłowe gojenie się ran – odkażać je, zapewnić aseptykę i nie zrywać strupków.

Ważne jest także stosowanie jak najmniej urazowych technik, jeśli uraz powodujemy świadomie. Dlatego do wycinania znamion i włókniaków – o ile nie ma potrzeby wykonania badania histopatologicznego – lekarz powinien stosować dobrej jakości laser chirurgiczny. Mam wielu pacjentów, którzy trafili do mnie z rozległymi bliznami po wycięciu niewielkich włókniaków nożem elektrochirurgicznym lub skalpelem.

Każdą bliznę w okresie, kiedy robi się delikatnie wypukła, czyli zwykle po 1–2 miesiącach, warto profilaktycznie masować. Warto też stosować maść silikonową lub plastry silikonowe.

Trzeba jednak pamiętać, że maści i plastry silikonowe stosuje się na blizny wypukłe. Dlatego należy ich używać tylko do momentu, aż tkanka wróci do normy. Nie stosujemy ich na blizny zanikowe, czyli takie, w których występuje ubytek tkanki, na przykład po trądziku, ponieważ nie ma to większego sensu.

Warto też pamiętać, że każda blizna na początku ma inny kolor niż otaczająca skóra i zazwyczaj z czasem wyrównuje się on samoistnie. Dlatego przez pierwsze 6–10 miesięcy nie należy nadmiernie przejmować się kolorem blizny. Dopiero jeśli w tym czasie nie dojdzie do poprawy, warto szukać gabinetu, który zajmuje się leczeniem takich problemów.

Jak usuwać blizny wypukłe – metody, których nie stosuję

Zanim lekarz podejmie decyzję o zastosowaniu konkretnej terapii, powinien dokładnie obejrzeć bliznę, z którą zgłasza się pacjent, a także inne blizny na jego ciele, jeśli takie są. Powinien też wypytać o przyczynę powstania blizny, o przebieg gojenia oraz o ewentualne predyspozycje do takich zmian. To wszystko pozwala dobrać terapię i właściwe parametry zabiegów.

Mogłoby się wydawać, że blizny wypukłe najłatwiej byłoby wycinać chirurgicznie, bo przecież jest to nadmiar tkanki. Dawniej tak robiono, ale w większości przypadków blizny wracały, czasem nawet większe, więc obecnie tej metody się raczej nie stosuje.

Czasem mówi się też o stosowaniu lasera frakcyjnego nieablacyjnego. Moim zdaniem poza nielicznymi wyjątkami nie powinno się go używać do tego celu. Lepszy jest laser ablacyjny albo chirurgiczny, ale nie po to, aby wyciąć bliznę. Chodzi o to, aby bardzo delikatnie drażnić tkankę i uszkadzać ją fragmentarycznie. Zbyt mocne działanie może spowodować odnowienie blizny.

W literaturze fachowej wysoko wymienia się także wymrażanie. Ja również stosowałem tę metodę na początku swojej praktyki, ale przekonałem się, że nie daje takich efektów, jakich można by oczekiwać. Co więcej, może powodować odbarwienie blizny.

Raczej nie stosuję też sterydów ani preparatów cytostatycznych. Sterydy rzeczywiście działają na blizny przerostowe, ale ich wadą jest to, że skóra w miejscu podania może stać się cieńsza i wyglądać inaczej niż zdrowa skóra. Zdarza się też, że łączy się sterydy z lekami cytostatycznymi, które niszczą młode komórki. Moje doświadczenie pokazuje jednak, że te metody nie są aż tak skuteczne, jak sugeruje część literatury.

Zobacz też: Jak usunąć bliznę ciętą na twarzy

Metody, które stosuję

Wypracowałem autorską metodę usuwania blizn przerostowych.

Jest ona połączeniem lasera frakcyjnego ablacyjnego oraz specjalnie dobranych preparatów do rozpadu kolagenu, a czasami dodatkowo lasera bromkowo-miedziowego.

Metoda jest bolesna, żmudna, ale skuteczna. Stosując laser, trzeba pamiętać o tym, aby drażnienie tkanki było na tyle mocne, by przyniosło efekt, a jednocześnie na tyle delikatne, aby blizna się nie odnowiła.

Laser bromkowo-miedziowy przydaje się w przypadku opornych blizn, które słabo reagują na leczenie. Taki zabieg jest bardzo agresywny. Pozostaje po nim w skórze ubytek, który przez długi czas wypełnia się nową tkanką. Używam go więc jako ostateczności, wtedy gdy nie działają inne metody.

Zdarza mi się również stosować RF mikroigłową, co może wydawać się paradoksalne, ponieważ jest to metoda znana przede wszystkim z leczenia blizn zanikowych. W bliznach wypukłych występuje przecież nadmiar kolagenu. Mimo to RF mikroigłowa, umiejętnie połączona z innymi metodami i wprowadzona nie od początku, ale na dalszym etapie terapii, może być pomocna.

Blizn wypukłych nie da się usunąć w 2–3 zabiegach. Wymagają dużej cierpliwości i odpowiedniej kombinacji metod. Małe blizny dają ten komfort, że można działać jednocześnie na całą ich powierzchnię. Przy dużych bliznach leczenie trwa dłużej. Najtrudniejsze są blizny plackowate, okrągłe.

Pacjentka z blizną

To blizna przerostowa na obojczyku, powstała po wycięciu znamienia. Pojawiła się mimo prawidłowego gojenia się rany.

Leczenie polegało na połączeniu różnych metod. Pacjentka jest po jedenastym zabiegu. Pozostała jeszcze niewielka, lekko zaczerwieniona wypukłość. Wykonam jeszcze jeden zabieg, a potem odczekam, żeby ocenić, czy zaczerwienienie ustąpi samoistnie, czy będzie trzeba dodatkowo wyrównać kolor.

Linki do polecanych tematów:

Blizny wypukłe – usuwanie

Blizny – kompendium

Blizna – prawdziwy przypadek

Laser frakcyjny na blizny

Blizny pooperacyjne – jak leczyć

Powyższy materiał ma charakter informacyjny i edukacyjny. Nie stanowi porady medycznej ani indywidualnej rekomendacji terapeutycznej. Każdy przypadek wymaga indywidualnej konsultacji z lekarzem oraz odpowiedniej diagnostyki.