ZABIEGI WOLUMETRYCZNE

W kontekście kwasu hialuronowego bardzo często pojawia się pojęcie wolumetrii. W praktyce niemal każdy zabieg wykonywany z użyciem usieciowanego kwasu hialuronowego jest zabiegiem wolumetrycznym. Warto więc zrozumieć, na czym polega wolumetria twarzy i jakie efekty pozwala osiągnąć.

Wolumetrią nazywa się zabiegi modelujące twarz poprzez dodanie jej objętości. Polegają one na wprowadzeniu preparatu, który wypycha tkanki i pozwala zmienić ich kształt oraz proporcje.

Na początek warto przypomnieć, że odmładzanie twarzy opiera się na dwóch podstawowych elementach:

• poprawie jakości skóry,
• odtworzeniu młodych proporcji i kształtu twarzy.

Do poprawy jakości skóry wykorzystuję przede wszystkim urządzenia, takie jak lasery, RF mikroigłową czy HIFU. Z wyjątkiem mezoterapii i osocza bogatopłytkowego nie są to zabiegi wymagające użycia igły.

Igłę wykorzystuję natomiast podczas zabiegów wolumetrycznych, czyli wtedy, gdy wprowadzam preparat mający zwiększyć objętość tkanek i zmienić ich kształt.

Zabiegi wolumetryczne mogą być niewielkie lub bardzo rozległe. Do małych zaliczamy między innymi modelowanie ust czy wypełnianie bruzd nosowo-wargowych. Duże zabiegi obejmują natomiast kompleksowe modelowanie całej twarzy.

Podział zabiegów wolumetrycznych pod względem efektów

Zabiegi wolumetryczne można podzielić na cztery grupy w zależności od efektu, jaki chcemy osiągnąć. Poniżej przedstawiam je od najprostszych do najbardziej wymagających.

1. Zabiegi punktowe

Podczas zabiegów punktowych preparat podawany jest w konkretne miejsce, na przykład w:

• nos,
• brodę,
• usta,
• zapadnięcia pod oczami.

Najczęściej wykorzystuje się około 1 ml preparatu, czasami do 2 ml.

Są to stosunkowo proste zabiegi, co nie oznacza, że są całkowicie pozbawione ryzyka. Należy pamiętać, że każda procedura wymagająca głębokiego podania preparatu wiąże się z możliwością wystąpienia powikłań i wymaga dobrej znajomości anatomii.

2. Zabiegi korygujące asymetrię

Drugą grupę stanowią zabiegi mające na celu wyrównanie asymetrii twarzy, takich jak:

• nierówna wysokość policzków,
• asymetryczne usta,
• inne różnice pomiędzy prawą i lewą stroną twarzy.

W takich zabiegach wykorzystuje się zazwyczaj 1–2 ml preparatu.

3. Zabiegi odtwarzające młodą twarz

To zabiegi kompleksowe, których celem jest przywrócenie twarzy młodszych proporcji poprzez odbudowę utraconej objętości.

Preparat można podawać między innymi w:

• policzki,
• skronie,
• czoło,
• inne obszary, w których wraz z wiekiem dochodzi do zaniku tkanek.

W ten sposób cofamy objawy starzenia poprzez wypełnienie zapadnięć i odbudowę utraconych objętości.

Do wykonania takich zabiegów potrzebna jest już znacznie większa ilość preparatu. U młodych osób czasami wystarczają około 2 ml, jednak znacznie częściej potrzeba około 6 ml, a u osób w bardziej zaawansowanym wieku nawet 10–15 ml.

Są to zabiegi wymagające bardzo dużego doświadczenia oraz doskonałej znajomości anatomii. Tylko wtedy można uzyskać naturalny efekt i jednocześnie zachować pełne bezpieczeństwo.

4. Zabiegi upiększające

Celem tej grupy zabiegów jest poprawa urody poprzez zmianę proporcji twarzy. Wykonywane są zarówno u osób młodych, jak i starszych.

Najczęściej wymagają stosunkowo niewielkiej ilości preparatu, choć nie ma tu jednej reguły — w niektórych przypadkach może być go potrzebne więcej.

Są to zdecydowanie najtrudniejsze zabiegi wolumetryczne. Nie istnieje gotowy schemat postępowania ani uniwersalny wzorzec piękna. Efekt zależy od rozmowy z pacjentem, jego oczekiwań oraz doświadczenia lekarza.

W tego typu zabiegach nie chodzi o wypełnienie pojedynczego miejsca, na przykład ust czy skroni. Preparat podawany jest w mikroilościach praktycznie na całej twarzy.

Czasami trzeba zdecydować, gdzie podać 0,05 ml, a gdzie jedynie 0,02 ml preparatu.

To w praktyce przypomina rzeźbienie twarzy i wymaga ogromnej precyzji oraz wyczucia estetyki.

Dla mnie są to najbardziej satysfakcjonujące zabiegi, ponieważ pozwalają osiągnąć spektakularne, a jednocześnie bardzo naturalne efekty. Wymagają jednak dużej ilości czasu, doświadczenia i cierpliwości.

Zabiegi z pierwszej grupy wykonuje obecnie większość lekarzy medycyny estetycznej. Druga grupa wymaga już większych umiejętności, ale również jest wykonywana stosunkowo często.

Znacznie mniej specjalistów zajmuje się kompleksowym odtwarzaniem młodej twarzy. Natomiast zabiegi upiększające należą do najbardziej wymagających i wykonuje je jedynie niewielka grupa bardzo doświadczonych lekarzy.

Czym wykonywać zabiegi wolumetryczne?

1. Wypełniacze stałe

Historycznie pierwszym rozwiązaniem stosowanym w zabiegach wolumetrycznych były wypełniacze stałe.

Obecnie praktycznie się ich nie stosuje. Mogą powodować późne powikłania, ale przede wszystkim nie nadążają za procesem starzenia się twarzy.

Kości twarzoczaszki ulegają przebudowie, tkanki stają się cieńsze, a skóra stopniowo opada. W efekcie trwały wypełniacz może zmienić swoje położenie i wyglądać nieestetycznie.

Moim zdaniem idealny czas utrzymywania się wypełniacza wynosi około 2–3 lata, a nie całe życie.

2. Kwas hialuronowy

Najczęściej do zabiegów wolumetrycznych wykorzystuje się średni lub gęsty kwas hialuronowy. Do wolumetrii nie stosuje się preparatów rzadkich.

Największą zaletą kwasu hialuronowego jest to, że efekt widoczny jest praktycznie od razu po zabiegu.

Najlepiej sprawdza się podczas:

• zabiegów punktowych,
• korygowania asymetrii.

Przy dużych ubytkach objętości trzeba jednak liczyć się z większym ryzykiem uzyskania sztucznego efektu. Należy również pamiętać, że kwas hialuronowy stopniowo się wchłania, dlatego rezultat z czasem zanika.

3. Biostymulatory

Do zabiegów wolumetrycznych wykorzystuje się również biostymulatory, takie jak:

• polikaprolakton (Ellansé),
• hydroksyapatyt wapnia (Radiesse),
• kwas L-polimlekowy (Sculptra).

Efekt wolumetryczny w przypadku biostymulatorów wynika z pobudzenia własnych komórek organizmu do produkcji nowego kolagenu.

Z założenia daje to bardziej naturalny i trwalszy rezultat niż zastosowanie kwasu hialuronowego.

Moim zdaniem, jeśli uwzględnić trwałość efektu, jego naturalność oraz bezpieczeństwo, najlepszym preparatem do zabiegów wolumetrycznych jest Ellansé.

Jednocześnie jest to preparat zdecydowanie najtrudniejszy technicznie. W momencie podawania nie widać jeszcze pełnego efektu końcowego, dlatego wymaga ogromnego doświadczenia i bardzo dobrej znajomości techniki.

W przeciwieństwie do kwasu hialuronowego Ellansé nie wybacza błędów — zarówno dużych, jak i niewielkich.

To właśnie dlatego zabieg ten nie jest wykonywany tak często. Jednak przy prawidłowym wykonaniu efekty końcowe są zdecydowanie najlepsze.

Najważniejsza jest tutaj precyzja oraz trójwymiarowe planowanie podania preparatu. O sukcesie zabiegu decyduje nie ilość preparatu, ale jego odpowiednie rozmieszczenie.

4. Własny tłuszcz

Własny tłuszcz również jest promowany jako metoda wykonywania zabiegów wolumetrycznych. Przedstawia się go jako rozwiązanie bezpieczne i naturalne.

Moim zdaniem nie ma jednak sensu wykonywać takich zabiegów u osób młodych, mniej więcej do 35. roku życia. Nie dość, że jest to najdroższa z omawianych metod, to dodatkowo jest najmniej precyzyjna.

Nigdy nie wiemy dokładnie, jaka ilość przeszczepionego tłuszczu się przyjmie, a jaka ulegnie wchłonięciu. Efekt widoczny bezpośrednio po zabiegu wynika w dużej mierze z nadmiaru podanego tłuszczu, którego część z czasem zniknie.

Moim zdaniem zastosowanie własnego tłuszczu może mieć sens przede wszystkim u osób po około 55. roku życia jako pierwszy etap kompleksowego odmładzania twarzy. Pozwala on odbudować większe ubytki objętości, a następnie można zastosować Ellansé lub inny biostymulator do precyzyjnego modelowania poszczególnych okolic.

Kiedy, jak i komu wykonywać zabiegi wolumetryczne?

1. Wolumetria prędzej czy później będzie potrzebna większości osób

Dobrze wykonana wolumetria daje bardzo dobre efekty estetyczne. U osób, które chcą przez wiele lat zachować młody wygląd, prędzej czy później pojawia się potrzeba wykonania takich zabiegów.

Urządzenia, nawet najbardziej zaawansowane, poprawiają jakość skóry, ale nie są w stanie odbudować utraconej objętości tkanek. Dlatego wraz z wiekiem rola zabiegów wolumetrycznych staje się coraz większa.

2. Zabiegi kompleksowe wymagają dużego doświadczenia lekarza

Jeżeli decydujemy się na kompleksową wolumetrię lub zabiegi upiększające z wykorzystaniem biostymulatorów, warto wybierać wyłącznie osoby posiadające bardzo duże doświadczenie.

Preparaty te dają efekty trwałe, dlatego brak odpowiedniego wyczucia estetyki może skutkować nienaturalnym wyglądem, którego późniejsza korekta jest trudna.

Im bardziej zaawansowany zabieg wolumetryczny, tym większe znaczenie mają doświadczenie lekarza, znajomość anatomii oraz umiejętność planowania efektu końcowego.

3. Uważaj na dużą wolumetrię kwasem hialuronowym

Przestrzegam przed wykonywaniem rozległych zabiegów wolumetrycznych z użyciem dużych ilości kwasu hialuronowego.

Moim zdaniem taki efekt zawsze wygląda mniej naturalnie. Dodatkowo pojawia się pewien paradoks.

Z jednej strony kwas hialuronowy uchodzi za preparat bardzo bezpieczny. Z drugiej jednak strony wraz ze wzrostem jego ilości zwiększa się ryzyko wystąpienia powikłań, zarówno wczesnych, jak i późnych.

Dotyczy to między innymi powstawania biofilmu bakteryjnego. Duża ilość preparatu tworzy środowisko sprzyjające rozwojowi bakterii, co zwiększa ryzyko infekcji.

4. O kwalifikacji do zabiegu decyduje również stan zdrowia

Przed wykonaniem zabiegu wolumetrycznego należy uwzględnić nie tylko oczekiwany efekt estetyczny, ale również stan zdrowia pacjenta.

Nie każdej osobie można wykonać każdy rodzaj zabiegu. Ostateczna kwalifikacja powinna zawsze uwzględniać przeciwwskazania medyczne oraz indywidualne cechy organizmu.

Podsumowanie

Wolumetria jest jednym z najważniejszych elementów nowoczesnej medycyny estetycznej, ponieważ pozwala odbudować utraconą objętość tkanek i przywrócić twarzy młodsze proporcje.

Jednocześnie nie istnieje jeden uniwersalny preparat odpowiedni dla wszystkich pacjentów i wszystkich wskazań. Wybór metody powinien zależeć od wieku pacjenta, anatomii twarzy, oczekiwanych efektów oraz doświadczenia lekarza wykonującego zabieg.

Każdy preparat ma swoje zalety i ograniczenia. Dlatego najważniejsze jest indywidualne dobranie terapii oraz wykonanie zabiegu przez osobę posiadającą odpowiednią wiedzę i praktykę.