Kiedyś rozstępy kojarzone były głównie ze stanem skóry na brzuchu u kobiet po ciąży. Dziś powszechne są też u młodych nastolatków. Już coraz mniej dziwią rozstępy u 12-latki, 13-latki czy 14-latki (lub 12-, 13-, 14-latka, bo u chłopców też występują), głównie na plecach, piersiach, na pośladkach czy udach. Jakie są przyczyny rozstępów u nastolatków i jak im zaradzić?
Rozstępy u nastolatków – problem kobiet czy mężczyzn?
Rozstępy występują zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn. W gabinetach częściej pojawiają się kobiety, co wynika m.in. z uwarunkowań społecznych i większej presji na wygląd. W przypadku młodzieży proporcje są zwykle bardziej wyrównane – u nastolatków częściej niż u dorosłych zgłaszają się również chłopcy.
Osoby, które przychodzą na terapię, najczęściej należą do jednej z czterech grup: kobiety po ciąży, nastolatki i nastolatkowie z rozstępami wzrostowymi, osoby dorosłe z rozstępami od lat oraz osoby z nadwagą lub otyłością.
Warto też uporządkować częsty mit: rozstępy nie „robią się” po schudnięciu – one zwykle powstają wcześniej, gdy skóra pęka podczas przybierania na wadze, a po redukcji masy stają się po prostu bardziej widoczne.
Jak powstają rozstępy
Rozstęp powstaje wskutek uszkodzenia (rozerwania) struktury skóry właściwej. Dzieje się tak wtedy, gdy ciało zwiększa szybko swoją objętość, a skóra nie zdąży się zaadaptować do nowych warunków. U nastolatków najczęściej dzieje się to w okresie intensywnego wzrostu, a u kobiet dodatkowym czynnikiem może być ciąża i działanie hormonów osłabiających tkanki.
Dobra wiadomość jest taka, że skuteczność terapii nie zależy wyłącznie od tego, czy rozstępy mają rok czy kilkanaście lat. Znaczenie ma też styl życia, jakość skóry, przyjmowane leki, poziom stresu oraz – przede wszystkim – właściwy dobór metody.
Rozstępy u nastolatków – przyczyny
U młodzieży najczęściej mamy do czynienia z rozstępami wzrostowymi. Pojawiają się w okresie skoków wzrostowych i dynamicznych zmian w budowie ciała.
Przyczyny rozstępów u nastolatków to najczęściej skok wzrostowy połączony z mniejszą ilością ruchu oraz nieprawidłową dietą.
Do czynników sprzyjających należą także:
- leki (szczególnie sterydy przy astmie, alergiach, chorobach autoimmunologicznych),
- sport wyczynowy i szybki przyrost masy mięśniowej,
- ćwiczenia siłowe i odżywki sprzyjające budowaniu masy,
- uwarunkowania genetyczne – różna gęstość i odporność skóry na rozciąganie.
Typowa lokalizacja zmian u nastolatków to: uda, pośladki i piersi u dziewcząt oraz plecy i ramiona u chłopców. Rzadziej pojawiają się na łydkach czy brzuchu (o ile nie towarzyszy temu istotne przybranie na wadze).
Jak usunąć rozstępy u nastolatków – metody, które mają sens
W praktyce najczęściej pada pytanie o kremy na rozstępy, maści na rozstępy czy „domowe sposoby”. Trzeba powiedzieć wprost: rozstęp to rozerwana tkanka i nie da się jej „zacerować” kosmetykiem. Krem może co najwyżej poprawić nawilżenie skóry i przyspieszyć blednięcie świeżych zmian, ale nie usuwa rozstępów.
Metodą, która realnie stymuluje przebudowę skóry, jest RF mikroigłowa (radiofrekwencja mikroigłowa). Zabieg polega na mikronakłuciach skóry i jednoczesnym działaniu energią, co pobudza intensywną regenerację, przebudowę kolagenu i stopniowe „wypełnianie” struktury rozstępu.
Ważna uwaga praktyczna: nie każde urządzenie określane jako RF mikroigłowa daje takie same efekty, a skuteczność zależy też od dobrania parametrów i doświadczenia lekarza.
Czy u nastolatków można wykonywać zabiegi na rozstępy?
Tak. Mit, że u młodzieży nie powinno się wykonywać zabiegów, nie ma sensu. Jeśli rozstępy są problemem i pacjent oraz rodzic/opiekun podejmują świadomą decyzję, terapię można prowadzić, dobierając parametry odpowiednio do wieku i typu zmian.
Im świeższe rozstępy, tym większa szansa na szybszy i lepszy efekt – i tym częściej można działać łagodniejszymi parametrami.
Rozstępy u młodzieży – gotowość na zabieg
Zanim podejmie się decyzję o leczeniu, warto odpowiedzieć sobie (lub wspólnie z rodzicem) na dwa pytania:
- czy rozstępy są realnym problemem teraz i będą nim w perspektywie najbliższych lat,
- czy nastolatek/nastolatka jest gotowy/gotowa na zabieg (również emocjonalnie).
U młodych osób częstym problemem bywa skrępowanie koniecznością pokazania obszaru ciała z rozstępami – i to jest zupełnie naturalne. Dlatego „gotowość” jest elementem terapii tak samo ważnym, jak skuteczność.
Czy usuwanie rozstępów jest bolesne?
Zabieg jest inwazyjny i może być nieprzyjemny, ale zazwyczaj jest dobrze tolerowany. Co istotne, przy świeżych rozstępach często można pracować delikatniej, co przekłada się na mniejszy dyskomfort.
Ile zabiegów na rozstępy u nastolatków?
Przy świeżych rozstępach u młodzieży często wystarczają 1–2 zabiegi. Wyjątkiem są rozstępy głębokie (np. na plecach u chłopców), gdzie potrzebna może być większa liczba spotkań.
Więcej o rozstępach
FAQ – rozstępy u nastolatków
Czy rozstępy u nastolatków znikną same?
Najczęściej nie znikną całkowicie. Mogą zblednąć i stać się mniej widoczne, ale jeśli doszło do uszkodzenia struktury skóry, zmiana zwykle pozostaje. Im świeższe rozstępy, tym większa szansa na skuteczną korekcję.
Jakie są najczęstsze przyczyny rozstępów u nastolatków?
Najczęściej są to skoki wzrostowe połączone z mniejszą ilością ruchu i gorszą dietą. Znaczenie mogą mieć też sterydy, intensywny sport, szybki przyrost masy mięśniowej oraz predyspozycje genetyczne.
Czy kremy i domowe sposoby pomagają na rozstępy?
Nie naprawiają one rozerwanej tkanki. Mogą poprawić nawilżenie skóry i sprawić, że świeże zmiany szybciej zbledną, ale nie usuwają rozstępów w sensie strukturalnym.
Czy można wykonywać zabiegi na rozstępy u osób niepełnoletnich?
Tak, pod warunkiem kwalifikacji lekarskiej i zgody rodzica/opiekuna. Parametry zabiegowe dobiera się indywidualnie do wieku, typu rozstępów i wrażliwości skóry.
Ile zabiegów zwykle potrzeba u nastolatków?
Często wystarczają 1–2 zabiegi przy świeżych rozstępach. Przy zmianach głębokich lub rozległych liczba spotkań może być większa.
Informacja medyczna: Powyższy materiał ma charakter informacyjny i edukacyjny. Nie stanowi porady lekarskiej ani indywidualnej konsultacji. Każdy przypadek wymaga oceny przez lekarza oraz wykluczenia przeciwwskazań.
